Drugi upadek albo Godot, akt III. Po prostu być
Dupuis Sylviane
Księgarnia Akademicka, 2005,
104 s. (Dramat Współczesny, 28)
Dział: dramat
ISBN: 83-7188-822-8
Krótki opis książki:
''Do czego służy teatr? Do czego, jeśli nie - rzecz jasna - do wystawiania, co wieczór na nowo (jakby po raz pierwszy), tego lustra przed nasze biedne złudzenia? Do czego, jeśli nie do demaskowaniarzeczywistości żyjącej pod naszymi kłamstwami albo obawami? Bo poza tym nie ma z niego żadnego pożytku.''
(fragment książki)
Dramat Sylviane Dupuis to seria pytań rozwieszanych w ciszy. Teatr jest dla niej, jak to sama ujęła w tytule jednego z niepublikowanych tu esejów, ''zmaterializowanym wierszem''. Materią będą w tym przypadku, jak u Becketta, nie tylko słowa będzie także - a może przede wszystkim - to, co pomiędzy nimi: rytm wiersza wyznaczą pauzy. Dlatego zapewne w tekście napisanym tuż po śmierci Becketta, składając hołd nobliście, Dupuis podkreślała: ''W ciszy zaszła jakaś zmiana. Zamilkł głos, który przecież nie przestawał przypominać wciąż tylko o jednym - o niemożliwości wypowiedzenia się. A cisza, jaką po sobie pozostawił, opadła na nas jak mgła.''
(ze Wstępu)
O autorce:
Sylviane Dupuis - mieszka i tworzy w języku francuskim w szwajcarskiej Genewie. Ceniona jako poetka (otrzymała m.in. Nagrodę C.F.Ramuza) pisze eseje i sztuki teatralne, a także współpracuje z teatralnymi reżyserami jako dramaturg. Jej utwory nie były dotąd wydawane i grane w języku polskim, choć wystawiano je nie tylko w rodzinnej Genewie, ale również w Zurychu, Berlinie, Montrealu i na Litwie.
Oprócz publikowanych w tym tomie, przyswojonych polszczyźnie przez Tomasza Chomiszczaka sztuk Drugi Upadek albo Godot, Akt III (1993) i Po prostu być (2001) Dupuis opublikowała Moi, Maude... ou la Malvivante (Ja, Maude... albo nieszczęsna, 1997) oraz Enfers Ventriloques (Piekła Brzuchomówców, 2004).
Trzy eseje, które zamieszczamy zamiast wstępu do jej twórczości, pochodzą z wydanego przed kilku laty tomu A quoi sert le théâtre? (Do czego służy teatr?, 1998).
