ANNA MARKOWSKA
Definiowanie sztuki - objaśnianie świata. O pojmowaniu sztuki w PRL-u -
Recenzja książki ukazała się na stronach portalu OBIEG, 10 listopad 2004 r. (dostępna pod adresem: www.obieg.pl)
Praca jest próbą zdefiniowania sztuki w określonym miejscu i czasie, przez konkretnych ludzi, jej zamierzeniem jest interpretacja sensu dzieła wyłaniającego się z rekonstrukcji drogi artystycznej, przebiegającej przez określone miejsca w określonym czasie.
Książka została podzielona na części określone tytułami odnoszącymi się do tego, co w istocie stwarza człowieka - dom, ciało i język.
Część I Dom dotyka problematyki tego, co wspólne, obejmuje Polskę, rodzinę, sąsiadów, zbiorowości, idee, instytucje nauki i sztuki z ich metodami badania i tworzenia oraz tzw. geografię artystyczną.
Część II Ciało dotyczy takiego bycia jako zadania do realizacji, które wiąże się z pojedynczą odpowiedzialnością i wyborem odwołuje się do doświadczenia ja i do jego tożsamości, bądź na spotkaniu z ty - innym. Mówi się o miłości i tańcu, jego niepodatności na dyskurs z powodu niemożności oddzielenia co nazwane, od tego, co cielesne i nieokreślone.
Część III Język poświęcona jest dwóm sposobom mówienia o ja i ty (o naszym i moim domu z dwóch poprzednich rozdziałów): jako o części większej całości i jako niepowtarzalnej jedyności. Prezentuje m.in. tezę, że język nie jest albo nie musi być korelatem prawa (nakazu), lecz kanonu (czystości). Dramaturgii tej części służą spolaryzowane postawy jej bohaterów: Mieczysława Jastruna i Wiesława Juszczaka.
400 s., 170x240 mm, 710 g
oprawa broszurowa foliowana
indeks, tab.
summ., Zsfg.
Katowice, 2003
ISBN/ISSN 83-226-1209-5
Index 60.91-882
